Mooi Platteland

Boeren-initiatief van De Ronde Venen en 8 andere Nederlandse Polders.

Geschiedenis

Marickenland - Broodboerenland

Gefeliciteerd, broodboeren van Marickenland. Jullie kunnen gewoon blijven boeren, nu het zogenaamde volk van chic, de Gemeente de Ronde Venen en de Provincie Utrecht, bij de Raad van State in stereo en unanimiteit is neergesabeld. Wat een zwakstroomintellectuelen, daar op dat Gemeentehuis. Nederlaag - is voor deze duurbetaalde prutsers nog een mild woord.

Miljoenen EURO’s gemeenschapsgeld zijn door hen verspild. Van diezelfde centen is oeverloos mooi weer gespeeld op een braderietje, zijn op 200 niveaus linten doorgeknipt, honderden liters drank weggelopen in het geutgat. Nootjes en hapjes geserveerd, genoeg om de startbanen van Schiphol mee te bedekken. Wat een contrast met het aardse boerderijleven, daar ter Gemeentehuis.

Hardwerkende broodboeren zijn door het geachte College van B & W van deze prachtgemeente jarenlang gepiepeld - tijdens o zo belangrijke raadsvergaderingen en de nog voornamere inspreekmomenten. Dan was de nacht natuurlijk al vaak gevallen, voor mensen met melkvee en de fatsoenlijke fokkerij.

Boeren, niet zelden te hoop lopend tot rond 23.30 uur, konden niet meer overeind blijven zitten van honger, ellende en slaap, veelal. Zo was de uitputtingsoorlog bewust gestructureerd, onder regie van Wethouder Ineke Lambregts, CDA, met hulp van andere politici van het kaliber namaak-plastic. Omhooggevallen raadsleden bekten de nerveuze boeren af of lieten hen afbekken, daarin hooguit tegengesproken door Bert van Broekhuijzen, bestuurder van zeldzaam stavast en dito burgerfatsoen.

Je moet ze op dat veel te chique Gemeentehuis eens horen over de familie Verweij, roestvrije Arie en zijn schoondochter Monique. Beroepsdwarsliggers, zouden dat zijn.

Juist de dwarsliggers hebben de inzet getoond, de granieten wil, het bezit van de dossierkennis, die de broodboeren in de regio verdienden en verdienen. Jaar in jaar uit. Ze namen het initiatief tot Mooi Platteland, oftewel tot gezamenlijk verzet tegen de zittende junta, ze tilden allerlei andere gremia van de grond of stimuleerden dat.

De grap gaat, dat als ooit het huis van Monique Verweij in de brand zou vliegen, er nog minimaal twee jaar moet worden nageblust, om alle papieren puinhoop die in al die jaren van en naar het gemeentehuis is gezeuld, opgebrand en geblust te krijgen.

Een mens hoeft geen MAVO te hebben gedaan, om te weten dat boeren zware tijden beleven. Slechte melkopbrengsten, toenemende druk van de papieren maffia in Den Haag, geklets over wandelpaden, stiltegebiedjes en stiltegebedjes, voor 250.000 mensen uit de Randstad, barre werktijden: een boer moet het nog altijd hebben van de spreekwoordelijke erfenis of de ooit veelgeprezen ont-eigening.

Die verplichte onteigening is van de baan. De broodboeren zijn gered door de gong, want zo mag je de Raad van State met enige fantasie best noemen. In plaats van de jodenfooi van 4 EURO per vierkante meter grasland te moeten accepteren, moeten de boeren nu nog slechts de aanblik zien te verdragen van ambtenaren die, op kosten van ons allen, nieuwe plannen smeden om hun gelijk te halen. Alle ellende in een mensenleven is betrekkelijk.

Of de Wethouder mag blijven zitten, is de vraag. Hij of zij die boeren, oprichters en inrichters van deze prachtige polder, het brood uit de mond stoot en voor 4 schamele EUROOTJES de polder had durven uitjagen, CDA, verdient in feite te branden in de spreekwoordelijke hel. De waarheid van alledag is dan ook, dat boze boeren graag willen onderzoeken in hoeverre het de moeite van een hernieuwde advocaten-investering waard is, om de integriteit van met name de rancuneuze wethouder te laten onderzoeken. Dat is inderdaad vragen naar de bekende weg. Maar daarmee zijn de boze boeren gelukkig bekend.

En verder gaan we Hannie van Leeuwen, hoeder des vaderlands inclusief de broodboerenstand, bidden en smeken, of ze Lambregts wil laten doorhalen in alle partijregisters. Ze heeft het namelijk alweer bestaan, deze Wethouder, om te melden dat ze opnieuw gaat onderzoeken hoe Marickenland in afgeslankte vorm kan doorgaan, over enkele jaren. Zo zijn de messen alweer geslepen. Maar gelukkig wel aan twee kanten. Broodboerenland, voorlopig.

Jan van der Kroon, Wilnis

Bron: De Nieuwe Meerbode (29-06-2011)